De werkzaamheden van de werkende – het leggen, onderhouden of repareren van dakpannen – vormen een wezenlijk onderdeel van de bedrijfsvoering van de opdrachtgever. Werk dat ook door de werknemers van de opdrachtgever wordt verricht. De werkzaamheden voor de opdrachtgever hebben een structureel karakter. De werkende verricht namelijk regelmatig werkzaamheden voor de opdrachtgever. Het werk is daarmee ons inziens ingebed in de organisatie van de opdrachtgever. Hoewel de werkende een eigen bedrijfswagen heeft en met eigen gereedschap werkt, wordt in sommige situaties van de werkende geëist dat hij in de bedrijfskleding van de opdrachtgever werkt. Vanuit de (particuliere) eindklant bekeken kan dit de schijn wekken dat de werkende onderdeel uitmaakt van de opdrachtgever. Dezelfde werkzaamheden worden ook verricht door mensen in loondienst. Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken in loondienst. ➧wel of geen verplichting het werk persoonlijk uit te voeren De werkende zal het werk persoonlijk moeten uitvoeren. Uit de casus blijkt niet dat de opdrachtgever toestemming heeft gegeven dat de werkende zichzelf kan laten vervangen bij ziekte of andere calamiteiten, en ook niet dat dat voorgekomen is. Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken in loondienst. ➧de manier waarop afspraken tot stand zijn gekomen De samenwerking wordt jaarlijks opnieuw bepaald, maar in de praktijk bestaat deze al jaren. De werkende haalt maar liefst 90% van zijn omzet uit deze opdrachtgever. Dit duidt op een sterke economische afhankelijkheid. Deze afhankelijkheid geeft de opdrachtgever een zekere bepaalmacht. Nergens blijkt dat sprake is van gelijkwaardige onderhandelingen of dat daadwerkelijk onderhandelingen plaatsvinden. Weinig onderhandelingsruimte voor de werkende kan wijzen op een arbeidsovereenkomst. [Tip: Zorg voor een duidelijke offerte en laat zien dat er onderhandeld is over de afspraken.] Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken in loondienst. ➧de manier waarop de beloning wordt uitbetaald De werkende factureert op wekelijkse basis. Bij het opstellen van de factuur wordt uitgegaan van een 8-urige werkdag en een vast uurtarief. Kleinere schommelingen in kortere of langere dagen worden door beide partijen voor lief genomen. Eventueel meerwerk kan in bepaalde onvoorziene omstandigheden in rekening worden gebracht. Het zelfstandig opstellen en versturen van een factuur is kenmerkend voor een zelfstandige, maar de frequentie en de structuur van de betalingen kunnen hier ook wijzen op een arbeidsovereenkomst. [Tip: Wekelijkse facturatie is een indicatie van schijnzelfstandigheid.] Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken in loondienst. ➧de hoogte van de beloning Het gehanteerde (vaste) tarief is €50,- per uur. De beloning ligt boven het regulier cao-loon. De hoogte laat enige ruimte voor reservering voor tijden waarin er geen betaald werk is: ziekte, arbeidsongeschiktheid en pensioen. Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken als zelfstandige. ➧de mate waarin de opdrachtnemer bij de opdracht commercieel risico loopt De opdrachtgever en de werkende hebben garantiebepalingen opgenomen in hun overeenkomst. De werkende zal in dit geval garant staan voor het beoogde eindresultaat. Ook zal de werkende bij het aanbrengen van schade het aansprakelijkheidsrisico dragen. De werkende heeft een eigen bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering en dekt (een deel van) het risico. Belastingdienst: Wij herkennen bij dit gezichtspunt een situatie van werken als zelfstandige. ➧de mate waarin de opdrachtnemer zich als ondernemer gedraagt of kan gedragen, bijvoorbeeld door te zorgen voor naamsbekendheid en nieuwe opdrachten De werkende beschikt over eigen vervoer en gereedschap, maar draagt in bepaalde gevallen wel bedrijfskleding van de opdrachtgever. Vanuit de (particuliere) eindklant bekeken kan dit de schijn wekken dat de werkende onderdeel uitmaakt van de opdrachtgever. De werkende verricht ook voor andere opdrachtgevers (particulieren) soortgelijke opdrachten. Maar liefst 90% van de opdrachten verkrijgt de werkende echter van de opdrachtgever. Hierdoor is de werkende economisch afhankelijk van de opdrachtgever. De werkende gedraagt zich daarmee in beperkte mate als ondernemer. CONCLUSIE EN AFSLUITING De vraag of bij deze arbeidsrelatie tussen de werkende en opdrachtgever sprake is van loondienst of werken als zelfstandige dient te worden beantwoord door alle feiten en omstandigheden in onderlinge samenhang te beoordelen. Gebruikmakend van de bovenstaande gezichtspunten zien wij in deze casus nadrukkelijk risico’s op schijnzelfstandigheid. De casussen van Gebouwschil Nederland zijn samengesteld op basis van praktijkverhalen en dus heel herkenbaar voor de ondernemers. Het complete rapport met uitvoerige beschrijvingen is via e-mail op te vragen bij de directeur van de branchevereniging, Robert Frank Houbaer (houbaer@gebouwschilnederland.nl). NUMMER 3 - 2025 | GAZET 39
RkJQdWJsaXNoZXIy NTI5MDA=