Wat doet het IAS? Het IAS: adviseert de Sociale Verzekeringsbank (SVB) over het recht op een financiële tegemoetkoming voor asbestslachtoffers met de ziekte mesothelioom (abestkanker) of asbestose; bemiddelt tussen (ex-)werknemers met mesothelioom of asbestose en (ex)werkgevers of hun verzekeraars over het betalen van een schadevergoeding; geeft voorlichting op het gebied van asbestschade aan slachtoffers, werkgevers, verzekeraars en intermediaire organisaties; doet onderzoek op medisch en juridisch gebied. TSB-regeling De TSB-regeling (Tegemoetkoming Stoffengerelateerde Beroepsziekten) is er sinds 2023 voor mensen die ziek zijn geworden door blootstelling aan gevaarlijke stoffen op het werk. Mensen die voldoen aan de voorwaarden ontvangen een geldbedrag van ruim 25.000 euro. De regeling geldt nu voor mensen met een diagnose van: Allergisch beroepsastma CSE (schildersziekte) Longkanker door asbest/silica Neus(bijholte)kanker door houtstof Silicose De tegemoetkoming betekent een erkenning voor het verlies van gezonde levensjaren. In de komende jaren worden meer ziektes toegevoegd die zijn ontstaan door het werken met gevaarlijke stoffen. Om in aanmerking te komen voor de TSB-regeling moet de relatie worden gelegd tussen een ziekte en het werk. Anders dan bij mesothelioom en asbestose vindt er bij de TSB-regeling geen bemiddeling met werkgevers plaats voor een schadevergoeding. Het bedrag van 25.000 euro wordt door de Sociale Verzekeringsbank betaald. Meer informatie staat op www.tsb-regeling.nl Emiel Rolink: We hebben als samenleving veel te lang weggekeken is. De ervaring leert overigens dat bedrijven er ook graag uit willen komen. Er heerst over het algemeen wel begrip voor de ernst van de situatie en men wil graag iets kunnen betekenen voor een oud-werknemer die vaak zijn arbeidsleven lang een loyale werknemer geweest is. ” OOIT EEN TOEGESTAAN BOUWMATERIAAL Maar bouwondernemers zullen toch destijds gedacht hebben dat ze een toegestaan bouwmateriaal hebben verwerkt in brandwerende constructies, op daken van stallen en bij het aanbrengen van een gespoten isolatielaag. Met andere woorden: wat hebben ze fout gedaan en is het hun wel aan te rekenen? “De schadelijke gevolgen waren al veel langer bekend en als je bijvoorbeeld in 1985 nog volop met asbest en zonder beschermingsmiddelen aan de slag ging, dan draag je wel degelijk verantwoordelijkheid.” MEERDERE WERKGEVERS Wat gebeurt er als een werknemer bij meerdere aannemers heeft gewerkt en bij elk van hen het risico op een asbestvezelbesmetting heeft gelopen? “In dat geval gebeurt het vaak dat de gerede aannemer contact opneemt met de overige aannemers en dat ze er dan samen in onderling overleg proberen uit te komen door elk een deel van de schadevergoeding op zich te nemen. Dit vanuit het besef, dat het in alle gevallen om een ziekte gaat die exclusief aan het werken met asbest is toe te schrijven en – zeker bij asbestkanker – binnen enkele jaren leidt tot de dood.” SCHRIJNENDE GEVALLEN De dossiers van IAS puilen uit van de schrijnende gevallen. “Dan gaat het over mensen die asbestvezels hebben ingeademd doordat hun vader, die bij een asbestverwerkend of –producerend bedrijf werkte, hen een knuffel gaf als hij thuiskwam van zijn werk.” Enkele van die slachtoffers zijn opgenomen in een brochure van het IAS. Een vrouw kreeg op zestienjarige leeftijd in 1956 een kantoorbaan bij een fabriek voor isolatiemateriaal. Op de asbestafdeling mocht ze niet komen. Maar personeelsleden uit de fabriek kwamen wel op kantoor. Ze heeft er drie jaar gewerkt en vindt het verbijsterend dat ze in 2015 na zestig jaar op deze wijze geconfronteerd werd met haar arbeidsverleden. Het bedrijf was verzekerd en de verzekeraar heeft na bemiddeling van IAS keurig uitgekeerd ook al was er sprake van verjaring. De verjaringsregel is in 2022 komen te vervallen. INVESTEREN IN VEILIG EN GEZOND WERKEN Een ander voorbeeld: een ex-werknemer van een aannemer kreeg asbestkanker en dat kon alleen maar via zijn werk zijn gekomen. “We hebben een heel constructief gesprek gehad met de werkgever. Hij erkende dat er met asbest gewerkt was. En dat is vaak al heel belangrijk voor het slachtoffer. In het onderhavige geval was de aannemer verzekerd. Dus hij hoefde zelf niet op te draaien voor de kosten. Ook de aannemer heeft bemiddeling en de snelle afhandeling zeer gewaardeerd. Hij wilde wel meewerken aan een testimonial voor onze brochure, maar alleen als dat anoniem zou kunnen. Dat zie je bij meerdere werkgevers. Ze zijn bang dat hun bedrijf in een negatief daglicht komt te staan en dat jonge mensen dan afhaken. Terwijl er in de bouwsector de afgelopen decennia juist veel geïnvesteerd is in veilig en gezond werken. Verhalen over asbest van veertig jaar geleden zou afbreuk kunnen doen aan het zorgvuldig opgebouwde en nog altijd fragiele imago.” NUMMER 4 - 2025 | GAZET 39
RkJQdWJsaXNoZXIy NTI5MDA=